Natuur Zen doen

Een jaar als natuurgids in spe

Een jaar als natuurgids in spé

Over een half jaar ben ik officieel natuurgids. Daarom is het de hoogste tijd voor een (korte) terugblik op mijn avonturen van de afgelopen maanden. Wat heb ik allemaal geleerd? En wat zijn mijn plannen als ik straks natuurgids ben?

De vorige keer, alweer tien maanden geleden (!), vertelde ik dat ik net mijn eerste presentatie had gegeven. Inmiddels heb ik allebei mijn stages afgerond. Zo heb ik geholpen bij een wandeling over eetbare planten, met zelfgemaakte brandnetelsmoothie, en heb ik een zintuigenwandeling gegeven. De grootste uitdaging was om in een verzorgingstehuis over de amberboom te vertellen. Knap lastig als gehoorapparaten verkeerd afgesteld zijn en sommige mensen de bladeren niet eens kunnen zien.

In de tweewekelijkse lesavonden heb ik onder andere geleerd om mossen, paddenstoelen en planten te determineren. Ik kan nu met twee ogen door een loepje kijken en zelfs met mijn ogen dicht een boom herkennen. Eigenlijk stond heel 2016 in teken van de natuur. Ik kocht een wandelbroek, kreeg een thermoskan en liet mijn collectie natuurboeken flink groeien. Ik werd verrast met een overnachting in een boomhut door mijn (stadse) vriend en maakte de langste wandelingen die ik ooit heb gemaakt. Van natuurliefhebber veranderde ik in een natuurmens. Al weet ik nog steeds niet of daar echt een verschil tussen is.

Rust en onrust

Ik vind het bijzonder dat in een korte tijd de natuur zo’n belangrijk onderdeel van mijn leven is geworden. Altijd was ik al graag in de natuur, maar het afgelopen jaar heeft het een hele andere dimensie gekregen. Het bos voelt als de achtertuin die ik niet heb. Iets waar ik ontzettend naar kan verlangen als ik door de stenige straten van Utrecht loop. Want hoeveel ik ook houd van de eindeloze mogelijkheden van een stad, het kan niet op tegen de stilte van de natuur. Het eeuwige verwonderen om een onbekend mossoort, een nieuwe paddenstoel of mijn lievelingsboom.

Eigenlijk heeft deze opleiding mij twee tegenstrijdige dingen gebracht: rust en onrust. Rust, als ik ’s ochtends vroeg vogels ga spotten met een excursie of het geduld heb om minuten lang een mossoort met een loep te bekijken. Onrust, als ik op de bank zit of aan het werk ben en aan niets anders kan denken dan naar buiten gaan. Ik weet heus wel dat het echt niet leuk is om iedere dag in het bos te struinen, maar blijft het iets dat aan mijn ‘trekt’. Zou dat gevoel ooit nog verdwijnen? Ik weet het niet. Daarom hoop ik dat ik straks als natuurgids nog meer in de natuur ben. Misschien ga ik wel meer schrijven over de natuur of organiseer ik mijn eigen zenwandelingen. Ik heb gelukkig nog een half jaar om daar over na te denken.

Ben jij graag in de natuur? En lijkt een zenwandeling jou leuk?

BewarenBewaren

You Might Also Like

8 Comments

  • Reply
    Nathalie
    18 januari 2017 at 14:41

    Zelf herken ik ook wel die rust en onrust, al ga ik vaker niet dan wel er op uit. Nog een puntje voor 2017: meer wandelen en dan ook echt het bos/heide/stuifduin/strand in of op en niet een stadsparkje.
    Ik zou trouwens direct meelopen als je een zenwandeling gaat organiseren!

    • Reply
      Shirah
      19 januari 2017 at 17:12

      Mooi voornemen! En heel leuk om te horen dat je direct zou meelopen.

  • Reply
    Charelle
    19 januari 2017 at 08:44

    Wow wat een heerlijk vooruitzicht dat je dalijk echt in de natuur mag werken, dat is even iets anders dan de hele dag achter een computer op kantoor. 😉 Lijkt me ook heel interessant om te leren over alles wat je in de natuur kunt vinden, ik weet er echt bizar weinig van en vind dat regelmatig heel vervelend. ^^’ Maar ja, je kunt niet alles weten. 😉

    • Reply
      Shirah
      19 januari 2017 at 17:15

      Dat is helemaal waar! Al steek je al veel op als je met een boek de natuur in gaat, er zijn hele leuke compactgidsen te koop! Ik hoop dat ik straks ook gedeeltelijk in de natuur kan werken, al is gidsen in de natuur vooral iets dat je als vrijwilliger doet. Wat ook heel mooi is natuurlijk!

  • Reply
    Claire
    19 januari 2017 at 12:47

    Wauw zo gaaf dat je dit hebt gedaan. Dit lijkt me ook razend interessant. Zo’n zintuigenwandeling wil ik heel graag doen. Ik heb er weleens over gelezen in een hip groen tijdschrift en vond het zo magisch <3

  • Reply
    Merle
    19 januari 2017 at 16:52

    Wauwie, ik had niet meegekregen dat je een opleiding tot natuurgids deed. Maar wat klink je enthousiast! Volgens mij heb je een hele goede en fijne keuze gemaakt die jezelf alleen maar heeft vooruitgebracht! Dat bewonder ik! Het lijkt me een heerlijk werkveld – letterlijk, midden tussen de bomen en bloemen. <3

    • Reply
      Shirah
      19 januari 2017 at 17:16

      Ja, ik ben echt super enthousiast! 🙂

  • Reply
    Lisa
    29 januari 2017 at 12:17

    Dit wil ik ooit ook doen. Ik houd van de natuur. <3

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.