Psyche Zen denken

Ook perfectionisme: hoe belangrijk vind jij de mening van anderen?

Hoe belangrijk vind jij de mening van anderen?

In een eerder artikel noemde ik al kort de oorzaken van perfectionisme. Ik gaf aan dat ik vooral bang ben voor onzekerheid. Sinds een paar weken vraag ik me af of ik toch ook niet te veel bezig ben met wat anderen van mij vinden. Ben ik op meer vlakken een perfectionist of lijkt dat maar zo?

Als ik schoolrapporten teruglees, komt regelmatig naar voren dat ik als kind al een allemansvriend was. ‘Lisa heeft een paar vaste, goede vriendinnen, maar speelt ook graag met anderen.’ Ik vond het leuk om verschillende vrienden te hebben, maar dat niet alleen, ik voelde me ook gewoon goed als ik met iedereen door één deur kon. Want wat is er prettiger dan door iedere klasgenoot aardig gevonden worden?

Des te ouder ik word, des te vaker ik in zie dat je het niet altijd met iedereen eens kunt zijn. Dat er ontelbaar verschillende mensen zijn met allemaal een eigen communicatiestijl en denkwijze. En dat die stijl ook wel eens botst met de jouwe. Steeds vaker sta ik stil bij hoe ik reageer op dit soort conflicten. Wat doe ik als het een keer onweert? Ga ik twijfelen aan mezelf? Vecht ik? Of doe ik liever de deur dicht? En in welke situaties durf ik wel voor mezelf op te komen?

Eigenwaarde

Je kunt je wel voorstellen dat ruzie maken niet mijn eerste natuur is en dat ik liever de middenweg zoek dan dat ik ergens tegenin ga. Hierdoor ga ik vaker mee in wat anderen zeggen dan ik zou willen. Toen ik langer nadacht waarom ik dit doe, stelde ik mezelf de volgende vragen:

  • Wat probeer ik te bereiken door bij anderen bevestiging te zoeken? Wil ik iets compenseren bijvoorbeeld?
  • Vind ik mezelf niet goed genoeg en is dat de reden dat ik bevestiging wil?
  • Bij wie zoek ik met name bevestiging?
  • Als ik zo aan mezelf twijfel, waaraan twijfel ik dan?
  • Wat is het ergste dat er kan gebeuren?

Op zoek naar antwoorden kwam ik op de volgende conclusie: door de bevestiging – ‘ja, je doet het goed’ of ‘nee, je doet het niet goed’ – altijd bij anderen te zoeken, laat ik mijn eigenwaarde van anderen afhangen. De sleutel tot mijn zelfvertrouwen geef ik daarmee uit handen, want ik doe het pas goed, als anderen zeggen dat dit zo is. Hoe kan ik dan ooit alles uit mezelf halen?

Gewoon gaan

Ik heb besloten dat ik mij niet meer zo afhankelijk wil opstellen van anderen. En ik wil jou ook aanmoedigen je eigen stem te vinden en daar voor honderd procent voor te gaan. Stel jezelf eens deze vraag: hoe ziet je leven eruit als je alles zelf bepaalt en niemand anders zich ermee bemoeit? Wat zou je doen als je je echt van niets of niemand iets zou aantrekken? Waarschijnlijk doe je dan wat voor jou goed voelt. Is dat niet de vrijheid waar we allemaal naar verlangen?

Inner peace begins the moment you choose not to allow another person or event to control your emotions – Pema Chodron.

Hoe zeker ben jij van jezelf?

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply
    Claire
    22 april 2017 at 16:32

    Wauw wat een mooi artikel. Ik heb er nooit zo bij stil gestaan dat ik het belangrijk vind wat anderen van mij vinden vanwege mijn eigen onzekerheid. Je kan toch nooit iedereen tevreden stellen of te vriend houden, dus wat heeft die meting eigenlijk voor nut?

  • Reply
    Romy
    22 april 2017 at 21:55

    Wauw, heel mooi geschreven! En het is zeker waar! Ik hecht zelf ook vaak eigenlijk iets te veel waarde aan de mening van anderen, terwijl je eigenlijk zelf degene bent die de sleutel tot acceptatie en zelfvertrouwen in handen hebt.

  • Reply
    Benthe
    23 april 2017 at 13:35

    Een pijnlijk herkenbaar artikel, dit zet me echt aan het denken. Ik ben inderdaad ook iemand die heel veel bevestiging zoekt bij anderen. Ik zou op dit moment ook eigenlijk niet weten wat ik zou doen als ik mijn eigen plan zou trekken, zonder me iets aan te trekken van anderen. Ik denk zeker dat dit goed zou zijn inderdaad, bij de komende keuzes ga ik hier wat meer bij stilstaan.

  • Reply
    Joanne
    23 april 2017 at 16:49

    Wat een goed artikel! Ik ben ook een rasechte perfectionist. Niet om mezelf te bewijzen tegenover anderen, maar puur voor mezelf. Ik heb gelukkig altijd de meeste waarde aan mijn eigen mening gehecht. Al vanaf kleins af aan. Hierdoor viel ik ‘helaas’ wel vaak buiten de groep en heb ik geen verzameling aan vrienden en vriendinnen overgehouden van vroeger. Achteraf gezien is het misschien juist iets om trots op te zijn. Ik heb altijd mijn eigen ding gedaan. Het is zoveel belangrijker om gewoon jezelf te zijn en te blijven, maar ik kan begrijpen hoe moeilijk dat soms is.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.