Minimaliseren Zen doen

Waarom de minimalism game een fiasco was

waarom-minimalism-game-fiasco

465 dingen weggooien in een maand klonk uitdagend, niet onmogelijk. Toch denk ik daar nu, een maand later, anders over. Waar ging het mis? En voor wie is de 30-day minimalism game wél een aanrader?

In het vorige artikel over deze uitdagende challenge schreef ik: “Nog steeds verzamel ik liever herinneringen dan spullen (cliché maar waar!) en word ik soms treurig van de consumptiemaatschappij, maar ik besef ook dat je niet te streng voor jezelf hoeft te zijn. Het moet wel leuk blijven.” Eigenlijk vat dit perfect samen waarom de minimalism game geen groot succes was.

Alle kastjes onder de loep

Even terug naar het begin: ik begon enthousiast met minimaliseren. De eerste dag was het een makkie, want wie kan er niet één ding weggooien? Op dag twee tot en met zeven kostte het nog steeds bijna geen moeite. Ik ging kastje voor kastje in huis af. Nam de boekenkast onder de loep, de kast in de badkamer en mijn kledingkast. Een klein deel verdween in de prullenbak en voor het andere deel vond ik een nieuwe eigenaar. Tegen mijn vriend, die weinig vertrouwen in deze actie had, liet ik iedere dag trots mijn ‘minimaliseerbuit’ zien. Al vond hij het meer op opruimen lijken.

Niet minimaliseren om het minimaliseren

Op dag tien werd het lastig. Ik deed er een tijd over voordat ik tien dingen in huis had gevonden die weg mochten. Niet omdat ik zo gehecht ben aan mijn spullen, maar omdat ik voordat ik ging verhuizen al veel had weggedaan. In een klein huis is er simpelweg geen ruimte voor veel spullen, wat ervoor zorgt dat ik automatisch een beetje minimaliseer. Toch zocht ik de volgende dag weer naar prulletjes en andere nutteloze frutsels. Weer een dag later, dag twaalf, was de lol van het minimaliseren er voor mij eigenlijk af. Ik was het zat om steeds te speuren naar dingen die ik weg kon doen en wilde niet minimaliseren om het minimaliseren. Aan het eind van deze dag besloot ik daarom te stoppen, met de teller op 81 spullen.

Minimaliseren is bewustwording

Voordat ik met de 30-day minimalism game begon, kreeg ik van meerdere mensen het advies om klein te beginnen. Omdat ik al eerder een soortgelijke uitdaging had gedaan, was ik het daar niet mee eens. En nog steeds niet. Soms heeft het zin om iets groots aan te pakken om zo jezelf uit te dagen. Het kan zelfs helpen om tot inzichten te komen. Terwijl ik door mijn kastjes vlooide, besefte ik dat eigenlijk heel tevreden ben met de spullen die ik om mij heen heb verzameld. Niet te veel, niet te weinig en over meerendeel heb ik goed nagedacht. Natuurlijk is er ruimte voor verbetering (minder papier! meer duurzame kleding!), maar daar neem ik rustig de tijd voor. Dat ik deze challenge niet helemaal volbracht heb, vond ik eerst een teleurstelling. Nu ik dit schrijf, zie ik in dat de hoeveelheid spullen die ik heb weggegooid maar een bijzaak is. Minimaliseren draait voor mij om bewustwording. En dat heeft het zeker gecreëerd.

PS: Heb je een zolder vol troep? Uitpuilende kastjes of nog nooit eerder geminimaliseerd? Dan is het zeker de moeite waard om eens te proberen. Ook voor minimaliseerveteranen (bestaan die?), kan het voor eyeopeners zorgen.

En ga jij, na mijn verhaal, de 30-day minimalism game nog proberen?

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Marjan
    5 april 2017 at 09:18

    Mooi om te lezen dat je de teleurstelling hebt kunnen ombuigen naar een positief inzicht.

  • Reply
    Bente
    5 april 2017 at 17:01

    Ik deed 1,5-2 jaar over minimaliseren (en het is nu een leefstijl geworden). Druk erop is niks voor mij. Rustig overdenken wat ik weg wil doen en heel af en toe nog iets terug uit de kringlooptas halen. Ik heb wél veel inspiratie gehaald uit de 100 things-challenge.

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.